Stanisław Turski
Stanisław Turski (ur. 15 maja 1906, zm. 3 stycznia 1986) – polski matematyk, prof. dr hab., absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego, poseł na Sejm Ustawodawczy, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, rektor w latach 1952–1969.
Prace Turskiego dotyczyły teorii liczb oraz zagadnień matematyki stosowanej. Był dyrektorem Zakładu Obliczeń Numerycznych na Uniwersytecie Warszawskim.
Jeniec obozów w Sachsenhausen i Dachau w latach 1939–1941. Po wojnie organizował Politechnikę Gdańską, w latach 1946–1949 był jej rektorem. Został uhonorowany najwyższymi odznaczeniami zagranicznymi, mianowicie: Francuskim Krzyżem Oficerskim Orderu Legii Honorowej, Komandorią I Klasy Orderu Lwa Finlandii.
Podczas wydarzeń Marca 1968, jako rektor UW osobiście relegował z uczelni 34 studentów[1] a dalszych 11 zawiesił w prawach studenta[2] oraz zakazał profesorom UW udziału w wiecach studenckich[3].
2 października 1975 r. Uniwersytet Śląski przyznał mu tytuł doktora honoris causa[4] .
Ojciec profesora Władysława Turskiego, informatyka i Łukasza Turskiego, fizyka.
[edytuj] Przypisy
- ↑ Andrzej Michał Kobos: "Syjoniści do Syjonu, czyli zwyczajny faszyzm". 1998. [dostęp 31 stycznia 2008].
- ↑ Bartłomiej Kozłowski: "Wydarzenia marcowe". 2004. [dostęp 31 stycznia 2008].
- ↑ Czesław Bobrowski: "Marzec 1968 r.". [dostęp 31 stycznia 2008].
- ↑ Uniwersytet Śląski w Katowicach – Kalendarium 1975. [dostęp 23 czerwca 2009].
| Poprzednik Stanisław Łukasiewicz |
Rektor Politechniki Gdańskiej 1946-1949 |
Następca Paweł Szulkin |
| Poprzednik Jan Wasilkowski |
Rektor Uniwersytetu Warszawskiego 1952-1969 |
Następca Zygmunt Rybicki |







