Ambroży Grabowski

Ambroży Grabowski (ur. 7 grudnia 1782 w Kętach, zm. 3 sierpnia 1868 w Krakowie) – polski historyk, księgarz, wybitny kolekcjoner, archeolog i antykwariusz polski, autor przewodników po Krakowie.

Był samoukiem; jako antykwariusz gromadził w swej księgarni rzadkie druki polskie, na skutek czego uczeni – Jerzy Samuel Bandtkie czy Jan Paweł Woronicz, zachęcili go do badania zabytków krakowskich, zwyczajów ludowych itd. Owocem długoletniej skrzętnej pracy są liczne, często ilustrowane dzieła, z których najważniejsze to: „Historyczny opis miasta Krakowa i jego okolic” (1822, następne wyd. pt. „Kraków i okolice jego” w latach 1830, 1836, 1844), „Starożytności historyczne polskie...” (1845), „Ojczyste spominki... dyjaryjusze, relacje, pamiętniki i t. d....” (1845), „Dawne zabytki miasta Krakowa” (1850), „Starożytnicze wiadomości o Krakowie, zbiór pism i pamiętników...” (1852). „Skarbniczka naszej archeologii...” (Lipsk 1854, z 39 wizerunkami baszt i bram krakowskich), „O ikonografii polskiej” i inne np. „Listy króla Władysława IV”, „Krótkie przypowieści dawnych Polaków”.

W 1824 roku Ambroży Grabowski ustalił imię autora ołtarza Mariackiego, które z wiekami zostało zapomniane.