Aleksander Bniński
Aleksander Stanisław Rufin Bniński herbu Łodzia (ur. 26 listopada 1783 w Poznaniu – zm. 16 czerwca 1831 w Warszawie), minister spraw wewnętrznych Rządu Narodowego w powstaniu listopadowym, senator-kasztelan Królestwa Polskiego, hrabia.
W 1807 wstąpił do wojska Księstwa Warszawskiego. W 1809 mianowany kapitanem i dowódcą 1. kompanii, tworzonego w Wielkopolsce 3. Pułku Jazdy Galicyjsko-Francuskiej. Wziął udział w wojnie polsko-austriackiej, odznaczony Złotym Krzyżem Orderu Virtuti Militari. W 1811 został posłem na Sejm z departamentu poznańskiego.
W 1821 mianowany senatorem kasztelanem. 1 lutego 1831 został ministrem spraw wewnętrznych Rządu Narodowego. 28 lutego mianowany komisarzem rządowym przy naczelnym wodzu, przejął obowiązki zlikwidowanej Komisji Potrzeb Wojska[1].
Przypisy
- ↑ B. Pawłowski, Źródła do dziejów wojny polsko-rosyjskiej 1830 – 1831 r., Warszawa 1931, t. 1., s. 431
|
|||||||
|
|||||||
![Plik:Paris.louvre.winged.500pix.jpg [pl]](/pl/wiki/Plik:Paris.louvre.winged.500pix.jpg.html){kind=link}
![Plik:Luigi Pisani doża-114.jpg [pl]](/pl/wiki/Plik:Luigi_Pisani_doża-114.jpg.html){kind=link}
![Grafika:STAMMBA4.jpg [pl]](/pl/wiki/Grafika:STAMMBA4.jpg.html){kind=link}